Bądź pozdrowiona
ziemio rodząca,
z dobroci Boga
świat odradzająca
tonami zboża,
chlebnymi kłosami,
wstęgami rzeki
wonnymi lasami….
…Bądź pozdrowiona
sadów mrokiem,
śpiewem pszczół roju
zachwyconym wzrokiem
pięknością kwiatów,
tęczą na niebie
i moim sercem
bijącym dla ciebie.„Błogosławiony jesteś, Panie Boże wszechświata, bo dzięki Twojej hojności otrzymaliśmy chleb, który jest owocem ziemi i pracy rąk ludzkich; Tobie go przynosimy, aby stał się dla nas chlebem życia.” Tymi słowami kapłan ofiarowuje Bogu białą hostię podczas każdej Mszy św. gdy podnosi ją do góry na patenie, jakby pokazując Bogu to, co za chwilę stanie się ciałem Chrystusa a w tej chwili jest dziełem Jego błogosławieństwa oraz ciężkiej pracy człowieka.